DWM Fight Night 7 w Wieluniu. Pełne trybuny i skuteczna promocja miasta

Pełne trybuny, ogólnopolska transmisja telewizyjna i sport na najwyższym poziomie – DWM Fight Night 7 udowodniło, że Wieluń potrafi być areną dużych, nowoczesnych wydarzeń sportowych. Gala mieszanych sztuk walki była nie tylko widowiskiem, ale także wyraźnym sygnałem, że miasto na czele z burmistrzem Pawłem Okrasą, konsekwentnie buduje swoją markę na sportowej mapie Polski poprzez takie wydarzenia.

W sobotę, 17 stycznia, hala Wieluńskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji na kilka godzin zmieniła swoje oblicze. Zamiast codziennych treningów i ligowych meczów, kibice obejrzeli dziesięć pojedynków gali DWM Fight Night 7, drugiej w historii odsłony mieszanych sztuk walki organizowanej w Wieluniu. Był to wieczór sportowej rywalizacji i wyraźnego zainteresowania, czego najlepszym dowodem były wypełnione trybuny oraz obecność kamer ogólnopolskiej stacji telewizyjnej.

Na karcie walk znalazło się dziesięć pojedynków, z których większość kończyła się przed czasem. W walce wieczoru Paweł Czyżyk pokonał jednogłośną decyzją sędziów Artura Kamińskiego. Efektowne zwycięstwa przez nokauty, techniczne nokauty i poddania odnieśli m.in. Adrian Gunia, Szymon Janz, Patryk Bąk czy Kordian Grzesiak.

Lista wyników gali DWM Fight Night 7 pokazała jedno: MMA to dziś nie „mordobicie”, jak wciąż próbują określać je niektórzy, lecz wymagający sport, oparty na ciężkiej pracy, dyscyplinie i szacunku do rywala. Wystarczyło spojrzeć na zachowanie zawodników po zakończonych walkach, by dostrzec, że agresja zostaje w klatce, a poza nią dominuje profesjonalizm i sportowa kultura.

W przestrzeni publicznej pojawiały się również głosy, że Wieluniowi, miastu Pokoju i Pojednania, naznaczonemu tragiczną historią nie przystoi organizacja takich wydarzeń. Z dziennikarskiej perspektywy warto jednak postawić pytanie: dlaczego? Dlaczego miasto ma rezygnować z ogólnopolskiej transmisji, obecności znanych postaci świata sportu i show-biznesu oraz realnych korzyści promocyjnych i ekonomicznych? Historia i pamięć o niej nie stoją w sprzeczności z nowoczesnym sportem. Wręcz przeciwnie, dojrzałe miasto potrafi jednocześnie pielęgnować przeszłość i odważnie patrzeć w przyszłość.

Obecność takich nazwisk jak Przemysław Saleta, Marcin Różalski czy Seweryn Kiełpin stanowiła wartość dodaną wydarzenia i przyciągnęła uwagę widzów z całej Polski. Pełne trybuny, strefy VIP, zainteresowanie mediów oraz ruch w lokalnych restauracjach i hotelach pokazują, że gala miała także wymiar gospodarczy.

Z perspektywy sportowego dziennikarza to wydarzenie ma same plusy, a i należy wyraźnie podkreślić rolę władz, z burmistrzem Pawłem Okrasą. Po raz drugi udało się doprowadzić do organizacji gali na wysokim poziomie, co wcale nie jest oczywistością dla miasta tej wielkości. To przykład konsekwentnego działania i otwartości na różne formy sportu, również te mniej oczywiste, ale niezwykle popularne w skali kraju.

Szkoda jedynie, że na karcie walk zabrakło lokalnych zawodników z Wielunia, którzy mogliby zaprezentować się przed własną publicznością, a tak było zapowiadane to wydarzenie przez długi czas.

Jedno jest pewne: Wieluń przez jeden wieczór żył sportem w zupełnie innym wydaniu. Była adrenalina, rywalizacja i emocje, których w mieście nie ogląda się często. I oby nie trzeba było czekać dłużej niż do kolejnej edycji. A wszystkim tym, którzy mówią, że „w Wieluniu nic się nie dzieje”, warto przypomnieć ubiegłoroczne The Warrior MMA 5 czy sobotnią DWM Fight Night 7 jako dowód, że miasto potrafi, chce i umie stawiać na sportowe impulsy, również w nowoczesnej, widowiskowej formie. Może dzięki temu doczekamy się kiedyś lokalnych "wojowników" na miarę wspomnianych już tutaj Przemysława Salety czy Marcina Różalskiego...

Lista wyników gali DWM Fight Night 7 w Wieluniu

Walka wieczoru: Paweł Czyżyk (10-1-0 1 NC) pokonał Artura Kamińskiego (6-5-0) jednogłośną decyzją (50-45, 50-45, 50-45) - walka na zasadach Cage Boxing (84 kg).

Adrian Gunia (10-1-0) pokonał Arnaldo Moskę (9-7-0) przez techniczny nokaut (trzecie liczenie) w pierwszej rundzie - walka na zasadach Muay Thai (67 kg).

Szymon Janz (1-0-0) pokonał Sebastiana Idziaka (1-2-0) przez techniczny nokaut (przerwanie walki przez sędziego) w pierwszej rundzie - walka na zasadach Cage Boxing (100 kg).

Michał Bergman (2-3-0) pokonał Warlena Lopesa (1-7-0) przez techniczny nokaut (ciosy w parterze) w pierwszej rundzie - walka na zasadach MMA (catchweight - 73 kg).

Patryk Bąk (5-2-0) pokonał Piotra Dembińskiego (1-6-0) przez nokaut (obrotowe kopnięcie na wątrobę) w pierwszej rundzie - walka na zasadach kickboxingu (75 kg).

Jakub Lubas (16-5-0) pokonał Daniela Rutkowskiego (4-2-0) przez techniczny nokaut (ciosy w parterze) w drugiej rundzie - walka na zasadach MMA (waga średnia - 84 kg).

Eryk Aluda (5-2-0) pokonał Wiktora Lewandowskiego (7-6-0) przez techniczny nokaut (ground and pound) w trzeciej rundzie - walka na zasadach amatorskiego MMA (waga piórkowa - 66 kg).

Szymon Sobków (1-0-1) pokonał Konrada Łęgę (0-4-0) przez techniczny nokaut (przerwanie walki przez sędziego) w drugiej rundzie - walka na zasadach kickboxingu (93 kg).

Kordian Grzesiak (1-1-0) pokonał Oliwiera Jarczewskiego (1-2-0) przez poddanie (duszenie zza pleców) w pierwszej rundzie - walka na zasadach amatorskiego MMA (waga lekka - 70 kg).

Vasyl Kopa (1-2-0) pokonał Elnura Musayeva (1-1-0) przez poddanie (balacha na kolano) w pierwszej rundzie - walka na zasadach amatorskiego MMA (waga piórkowa - 66 kg).