Wysyp grzybów w łódzkim: gdzie szukać borowików, podgrzybków, maślaków

Choć Adaś Pawlak z Lututowa ma dopiero 9 lat, to na grzybach zna się jak mało który dorosły. Razem z ojcem Markiem, spacerują po lesie niemal każdego dnia znajdując setki prawdziwków. Równie udane zbiory odnotowują inni miłośnicy leśnych skarbów. Katarzyna Wieczorek ze Szczercowa wraz z mężem Marcinem błyskawicznie zapełnia kosze. A jak radzą sobie inni grzybiarze i przede wszystkim gdzie odnotowują najlepsze rezultaty w tym sezonie, który trwa w najlepsze?

- Grzybki nazbierane były bardzo szybko… W godzinę, może troszkę dłużej nazbieraliśmy pełne kosze – mówi Marek Pawlak z Lututowa.

- A grzybki zbieramy w lesie pichelskim obok Lututowa – zaznacza i dodaje, że razem z synem zbierają wyłącznie prawdziwki.

Natalia Siluk ze Szczercowa także jest zadowolona z tegorocznych zbiorów.

- W większości zebrałam borowiki szlachetne. Właściwie w 45 minut zapełniłam całe wiadro – wspomina.

Zebrane grzyby pani Natalia suszy, a potem korzysta z nich np. robiąc aromatyczne sosy do różnorakich potraw.

Tylko w sobotę, Katarzyna Wieczorek wraz z mężem zebrali 25 kg podgrzybków i 7 kg borowików.

- Poprzednim razem zebraliśmy 4 kg podgrzybków i 5 kg prawdziwków, więc też pięknie – komentuje z uśmiechem Kasia.

Na grzyby w okolicach Bełchatowa, a także Osjakowa i w lasach gminy Kiełczygłów wybrała się Magdalena Marczak. I nie żałuje, bo znalazła piękne okazy m.in. koźlarzy czerwonych.

- Nie ważyłam ich, nie wiem ile było ich dokładnie – mówi Magdalena Marczak.

- Dwa kosze i dwa duże wiadra. Zbierane w niedzielę 29 września. Znalazłam głównie krawce, borowiki szlachetne, kilka koźlaków. Na tamten czas brak było podgrzybków, ale wiem, że już są – zaznacza.

Grzyby zebrane przez Magdalenę trafiły do słoiczków, część została ususzona, a część zamrożono.

Prawdziwe giganty znalazł w lesie pod Złoczewem Tomasz Włodarczyk. O dziwo olbrzymie grzyby były zdrowe i nadawały się np. do suszenia.

- Mamy swoje miejsce w lesie koło Złoczewa – mówi Tomasz Włodarczyk.

- W trzy godziny zebraliśmy głównie same borowiki, podgrzybki i prawdziwki. W tym olbrzymi okaz na sam koniec grzybobrania. Łącznie zebraliśmy cały bagażnik czyli jakieś sześć wiader – wylicza szczęśliwy grzybiarz.

Tomasz najczęściej suszy grzyby, ale też  marynuje i mrozi.

-  Trzeba podkreślić, że w tym samym lesie, tylko podjeżdżając inną drogą, w lesie nie było grzybów w ogóle albo pojedyncze okazy. Także miejsce miejscu nierówne. A największe były w miejscach, gdzie ludzie nie chodzą, czyli w zagajnikach bądź największych krzakach – podsumowuje zapalony grzybiarz.