6-latek do mamy: jeszcze będzie pięknie

W ciągu roku przeszedł 13 operacji. Bywało, że w jednym tygodniu był usypiany do zabiegów dwukrotnie. I choć ma dopiero 6 lat, to już wie jak podnieść na duchu rodziców, gdy opadają z sił. Marta i Mariusz Leszczykowie ze Szczytów, w gminie Działoszyn, walczą o lepsze jutro dla synka. Aktualnie chłopiec praktycznie nie widzi. Zaćmę pokonał, teraz mierzy się z jaskrą i innymi schorzeniami oczu. "Światełkiem w tunelu" jest pomoc w specjalistycznej klinice w Niemczech, ale to kosztuje. Na szczęście, ludzie nie są obojętni na los potrzebującego dziecka.

Bystry do potęgi „n”

W marcu Jaś będzie obchodził siódme urodziny. Teoretycznie przeżył niewiele, a jednak więcej niż niejeden dorosły. Już od czwartego miesiąca życia musiał mierzyć się z chorobą oczu, w konsekwencji praktycznie całkowicie tracąc wzrok.
Właściwie niczym innym prócz problemów ze wzrokiem, nie odstaje od zupełnie zdrowych dzieci. Doskonale się porusza, pięknie mówi. Jest bystry do potęgi „n”. Mimo problemów z widzeniem, natychmiast nawiązuje kontakt z otoczeniem. Na dodatek ma niesamowitą pamięć.
Podobnie jak inne dzieci ma swoje zainteresowania i rzeczy ulubione. Kocha pluszowe misie, klocki lego i samochody. Za słodyczami nie przepada, za to bardzo lubi kluski śląskie i prażuchy. W rozmowie, nawet z obcymi dla siebie osobami, jest otwarty, wesoły, uprzejmy. Być może to genetyczne, bo od rodziców Jasia reporterzy doświadczają wiele serdeczności.
Wszystko pięknie, gdyby nie choroba chłopca…

Szukali pomocy, gdzie się da

Marta i Mariusz Leszczykowie pobrali się w 2012 r. Ich pierworodne dziecko i dotąd jedyne urodziło się pięć lat później. Wcześniej nie było warunków, by powiększać rodzinę.
Jaś urodził się w szpitalu w Wieluniu. W skali Apgar, przy pomocy której ocenia się czynności życiowe noworodka zaraz po porodzie, miał 10 punktów na 10. Czyli maksymalnie dobrą ocenę. Dopiero w czwartym miesiącu życia, rodzice zauważyli, że ich syn ma problemy z widzeniem. Ojciec chłopca wiąże je ze szczepieniami, które zostały dziecku zaaplikowane w trzecim miesiącu życia.
- Nie reagował na światło, na ruch, na kolory. Tak jakby czegoś stale szukał – opowiada Marta, mama chłopca.
- Zauważyliśmy, że raczej obserwuje świat za pomocą dźwięków – dodaje.
Zareagowali natychmiast. Umówili się na wizytę u okulisty w Wieluniu. Już w trakcie zakrapiania oczu okazało się, że źrenice chłopca robią się mleczne, że coś z nimi jest nie tak. Diagnoza brzmiała krótko – zaćma.
- Musieliśmy działać, by ratować oczy syna – opowiada Mariusz, tata Jasia.
Szukali pomocy gdzie się da. W Łodzi, Katowicach, a nawet w zagranicznej klinice w Czechach. Ostatecznie to w katowickiej klinice, już w sierpniu 2017 r., została przeprowadzona pierwsza operacja, dzięki której uratowano jedno oko. Po miesiącu została wykonana operacja na drugim oku. Dziecko odzyskało wzrok, ale widziało tylko z bliska.
- Był krótkowidzem, ale widział – wspomina ojciec Jasia.
Gdy chłopiec miał niespełna trzy lata rodzice, za namową specjalistów, zgodzili się na kolejne zabiegi. Dziecku zostały wszczepione implanty soczewek.
- Po tych zabiegach zaczęły się problemy. Pojawiła się jaskra. Zaczęło mu też rosnąć ciśnienie w oczkach – precyzuje tata chłopca.

13 zabiegów i psychiczny Armagedon

Krytyczny dla chłopca i jego rodziców był 2022 rok. Wówczas nastąpiło odwarstwienie siatkówki w jednym oku, soczewka opuszczona w drugim. Znów musieli szybko działać. Tym razem zdiagnozowano jaskrę i zapalenie tęczówki i ciała rzęskowatego, prowadzące do poważnych powikłań i utraty wzroku.
Mały Jaś aż 13 razy, tylko w ciągu jednego roku (2022), był usypiany i poddawany różnym zabiegom.
- Zdarzyło się nawet, że nasz syn był usypiany dwa razy w jednym tygodniu. Przechodziliśmy wtedy psychiczny Armagedon – wspomina Mariusz Leszczyk
Rodzice Jasia zjeździli pół Polski, od Katowic, przez Poznań do Łodzi. W końcu na tematycznej grupie dyskusyjnej dostali kontakt do wspaniałego lekarza, praktykującego w Bytomiu. Ale i on rozłożył ręce. Za to zapalił „światełko w tunelu” podając namiary na niemiecką klinikę, stosującą nowatorskie metody leczenia, mające przynosić doskonałe rezultaty.
- Nie zastanawiałem się ani chwili, bo czego nie robi się dla dziecka – opowiada tata Janka i dodaje, że sprawdził ile kosztuje terapia wzroku Fedorova w Berlinie, bo o niej mowa.
Okazało się, że potrzebne jest ok. 11 tys. euro. Ojciec chłopca założył zbiórkę w Internecie. Zarówno on jak i małżonka byli zszokowani ogromnym odzewem. Szybko darczyńcy wpłacili okrągłe 50 tys. zł. Najwięcej, bo 10 tys. zł wpłacił wujek Jasia, ale jak podkreślają Leszczykowie każda wpłacona złotówka się liczy i wzrusza ich z taką samą siłą.
- Nie kwota pomocy się liczy, ale samo to, że ludzie chcą pomagać, że nie przechodzą obok czyjejś krzywdy obojętnie – zauważa młody tata.

Piekarniki już się grzeją…

Pomocną dłoń dla Jasia wyciągnęli nie tylko członkowie rodziny, ale także zupełnie obcy dla Leszczyków ludzie. I choć rodzice chłopca zebrali już zakładane w zbiórce 50 tys. zł, to na tym na pewno się nie skończy. Leczenie i rehabilitacja ich dziecka z pewnością potrwa, a każdy zabieg będzie kosztował. Nawet jeśli berlińska terapia przyniesie wymarzone rezultaty, z pewnością będzie ją trzeba powtarzać i stale leczyć oczka dziecka. Właśnie dlatego mamy ze Szczytów, Działoszyna i okolicy zakasały rękawy i już biorą się za pieczenie ciast, a dochód z ich sprzedaży w całości przeznaczą na leczenie Jasia.

21 stycznia pod kościołami w Szczytach i Działoszynie (p.w. św. Marii Magdaleny) po każdej mszy świętej prowadzony był kiermasz wypieków.
Do udziału w akcji „Walczymy o oczka Jasia” zaprasza Rada Rodziców przy Szkole Podstawowej w Szczytach oraz niedawno powstała Inicjatywa MaMy Moc. A co to takiego?– spyta ktoś.
Inicjatywa MaMy Moc to grupa pięciu matek, którym się chce działać dla społeczności lokalnej, całkowicie bezinteresownie.
- Każda z nas jest inna, ale łączy nas: wrażliwość, empatia i chęć niesienia pomocy – mówi Marta Patocka, jedna z aktywistek inicjatywy.
- Chcemy nieść pomoc każdemu, komu jest potrzebna – kończy.

***

Marta i Mariusz Leszczykowie jeszcze nie znają terminu rozpoczęcia terapii w Niemczech. Ale śpią już spokojniej, bo wiedzą, że mają pieniądze na jej opłacenie. Przynajmniej pierwszej terapii… Co będzie dalej? Rodzice Jasia marzą, by mógł oglądać świat tak jak inne, zdrowe dzieci. A chłopiec jest wręcz pewien, że „jeszcze będzie pięknie” – te słowa wciąż powtarza swojej mamie, gdy tylko wyczuje, że jest smutna.

P.S. O efektach kiermaszu wypieków przeczytacie w odrębnym materiale.