Anna Wrona z Pajęczna skończyła 102 lata. Jej receptą na życie jest uśmiech i śpiew

- Do tej pory wspominam wspólne sianokosy u babci Ani. Wszyscy razem pracowaliśmy. Często graliśmy w karty - wspomina wnuczka Anny Wrony z Pajęczna, która świętuje dziś swoje 102. urodziny. Za jej długim życiem kryją się wojenne doświadczenia, lata ciężkiej pracy na roli, wielka rodzina i niegasnąca pogoda ducha. Mimo imponującego wieku wciąż zachwyca uśmiechem. Największą radość sprawiają jej muzyka i śpiew.

22 lipca to wyjątkowy dzień dla Anny Wrony z Pajęczna. Jubilatka świętuje swoje 102. urodziny. Z tej okazji dostojną solenizantkę odwiedzili burmistrz Pajęczna Dariusz Tokarski oraz wiceprzewodnicząca Rady Miejskiej Jolanta Bilska. Goście przekazali serdeczne życzenia w imieniu własnym i całej społeczności gminy, wręczając pamiątkowy dyplom oraz upominek.

- To już kolejna osoba, która osiągnęła wiek ponad stu lat. Jest to dla nas ogromna duma - podkreśla burmistrz Pajęczna Dariusz Tokarski. 

- Cieszy mnie to, że pani Ania jest w tak doskonałej kondycji. Przy okazji jubileuszu możemy razem porozmawiać i pośmiać się. Było mi bardzo miło, kiedy zaśpiewała dla całej naszej delegacji. Pani Ania zawsze dotrzymuje słowa. Co roku umawiamy się, że spotkamy się ponownie za rok i za każdym razem tak właśnie się dzieje. Tym razem również, z uśmiechem na twarzy, zapewniła nas, że za rok będzie na nas czekać - opowiada włodarz gminy. 

Anna Wrona z domu Taranek przyszła na świat 22 lipca 1924 roku w Dworszowicach Kościelnych w gminie Nowa Brzeźnica. Wychowywała się w licznym rodzeństwie. Miała trzech braci i trzy siostry. W 1945 roku, mając 23 lata, poślubiła Jana Wronę. Razem przeżyli 64 lata, tworząc zgodne małżeństwo aż do śmierci pana Jana w 2009 roku.

Los nie zawsze był jednak łaskawy. Młodość jubilatki przypadła na czas II wojny światowej. W okresie niemieckiej okupacji została wysiedlona i skierowana na przymusowe roboty. Pracowała w gospodarstwach rolnych w Konstantynowie, a następnie w Jankach. Były to trudne doświadczenia, które na zawsze pozostały częścią jej życiowej historii.

Po wojnie wraz z mężem wróciła do codzienności, budując rodzinę i prowadząc gospodarstwo rolne w Starych Gajęcicach. Jednocześnie z oddaniem opiekowali się rodzicami Anny - Katarzyną i Władysławem. Praca, odpowiedzialność i troska o najbliższych przez lata wyznaczały rytm ich życia.

Choć dziś mieszka w Pajęcznie, niemal całe swoje życie wiązała ze Starymi Gajęcicami. To właśnie tam wspólnie z mężem prowadziła gospodarstwo rolne. Tam dorastały kolejne pokolenia rodzinnych wspomnień.

Wakacje spędzane u babci i dziadka były dla wnuków oraz dzieci rodzeństwa prawdziwą przygodą. Pomoc przy codziennych pracach w gospodarstwie nie była obowiązkiem, lecz częścią beztroskiego dzieciństwa, które do dziś wspominają z uśmiechem.

- W okresie wakacyjnym wszystkie dzieci zjeżdżały się do babci Ani. Potrafiło ich być nawet szesnaścioro - opowiada Anna Rachwalik, wnuczka jubilatki.  

- Do tej pory wspominam wspólne sianokosy. Wszyscy razem pracowaliśmy. Często graliśmy w karty. To właśnie babcia z dziadkiem nauczyli nas w nie grać - wspomina Anna. 

Dziś seniorka może z dumą patrzeć na swoją rodzinę. Wychowała dwoje dzieci: syna i córkę. Doczekała się siedmiorga wnucząt oraz dziesięciorga prawnucząt. To właśnie oni są dla niej największym skarbem i powodem do radości.

Mimo 102 lat jubilatka nadal imponuje pogodą ducha. Bliscy podkreślają, że nie brakuje jej energii. Nadal uwielbia muzykę, chętnie śpiewa i z sentymentem wspomina taniec, który przez całe życie był jedną z jej największych pasji.

- Babcia jest zawsze uśmiechnięta. Dużo śpiewa i zna mnóstwo wierszyków, które chętnie nam opowiada - mówi Anna Rachwalik. 

- A dziś, jak co roku, zjechaliśmy się na urodziny całą rodziną i świętujemy - dodaje z entuzjazmem.