W niedzielę, 7 czerwca w Mokrsku Jubileuszowa, piąta edycja Biegu Rolnika przyciągnęła zarówno doświadczonych biegaczy, miłośników nordic walking, jak i najmłodszych uczestników, którzy tłumnie stanęli na starcie swoich dystansów.

Sportowy początek i rodzinne biegi pełne emocji
 

Od popołudnia teren zawodów tętnił życiem. Biuro zawodów nie narzekało na brak pracy, a wokół trasy gromadzili się mieszkańcy i kibice. Dziecięce biegi na dystansach 300–800 metrów tradycyjnie wywołały wiele uśmiechów – każdy finisz witany był gromkimi brawami, a doping niósł się praktycznie przez cały czas. O godzinie 16:35 wystartował bieg główny na 10 kilometrów oraz marsz nordic walking na 5 kilometrów. Trasa prowadziła przez malownicze okolice gminy Mokrsko. Nieprzypadkowo wydarzenie połączono z obchodami Dnia Dziecka. Na miejscu przygotowano dodatkowe atrakcje dla całych rodzin: strefy gastronomiczne, gry i zabawy oraz animacje, które przyciągał uczestników w różnym wieku. Serca najmłodszych skradły dmuchańce, które przez cały dzień były oblegane. Na zakończenie Dnia Dziecka w Mokrsku na scenie wystąpiły gwiazdy muzyki dziecięcej, czyli zespół „Spoko Loko”.

Na dystansie 10 kilometrów najlepszy okazał się Wiesław Pyra. W biegu na 5 kilometrów zwyciężył Kacper Owczarek, prezentując równe i mocne tempo od startu do finiszu. Z kolei w nordic walking na dystansie 5 kilometrów najszybszy był Marek Dolik, który pewnie kontrolował rywalizację przez cały odcinek trasy.

Sport, tradycja i konkurencje, które wywołały najwięcej uśmiechów

Po sportowej rywalizacji przyszedł czas na to, co w Mokrsku od lat powoduje największe uśmiechy uczestników i widowni, czyli konkurencje „z przymrużeniem oka”, łączące sport, tradycję i dobrą zabawę. I właśnie tutaj szczególnie wyraźnie było widać, że Bieg Rolnika to coś więcej niż zwykłe zawody.

- Z roku na rok mamy coraz więcej uczestników, co nas bardzo cieszy że wybierają właśnie Mokrsko – mówi w rozmowie z reporterem portalu kulisy.net Natalia Zwierz, Urzędniczka Gminy Mokrsko.

- W tym roku mamy bieg główny 10 kilometrów, do tego Nordic Walking oraz krótszy bieg 5 kilometrów, ale chyba największe emocje wzbudzają jednak konkurencje poboczne, które są bardziej dla zabawy, no i faktycznie to widać. Wydaje mi się że widownia bawi się tak samo dobrze jak uczestnicy – stwierdza z uśmiechem Natalia Zwierz.

Konkurencje rozpoczął bieg z taczką. Uczestnicy musieli ścigać się wypełnionymi snopkami słomy taczkami po wytyczonym torze. Szybkość, siła i koordynacja w biegu pełniły tutaj główną role, a po serii wyścigów eliminacyjnych, finalnie najlepszym kierowcą taczki zostali Marek Stepień, oraz Zuzanna Kołodziejczyk.

Jedną z najbardziej charakterystycznych konkurencji był „Bieg Prawdziwego Rolnika”. Uczestnicy musieli w jego trakcie założyć kalosze, koszulę, czapkę i płaszcz, a następnie zabrać ze sobą słomę oraz ziemniaki. Dopiero w takim pełnym „roboczym zestawie” mogli pędzić spokojnie na metę, już jako prawdziwi rolnicy z krwi i kości. W tej wymagającej, ale i niezwykle zabawnej konkurencji najlepsza okazali się Beata Pęczakowska, oraz Kazimierz Nowak.

Nie mniejsze emocje wzbudzało przeciąganie starego traktora ES. Tutaj nie było miejsca na przypadek, a o wyniku decydowała czysta siła i determinacja uczestników. Maszyna stawiała opór, a walka o ruszenie jej z miejsca wymagała ogromnego wysiłku. Tam, gdzie brakowało już sił, z pomocą przychodził głośny, żywiołowy doping widowni, który potrafił skutecznie zmotywować uczestników w najtrudniejszych momentach. Ostatecznie najlepsi w tej konkurencji okazali się Piotr Wyprych oraz Zuzanna Kołodziejczyk.

Następnie przyszła pora na przerzucanie ogromnej opony ciągnika. Konkurencja może wygląda na łatwą, ale pozory potrafią mylić. Uczestnicy musieli się wykazać siłą, ale i technikom, by sprawnie i bezpiecznie przerzucać oponę do wyznaczonej strefy.

Wszystkim tym konkurencjom towarzyszyła atmosfera, której nie da się podrobić. Nie brakowało śmiechów, głośnego dopingu i spontanicznego wsparcia między uczestnikami. Widownia żywiołowo reagowała na każdy start, a zawodnicy kończyli swoje próby z szerokimi uśmiechami niezależnie od osiągniętego wyniku.