Wieluńskie Towarzystwo Naukowe pęka z dumy

Wieluńskie Towarzystwo Naukowe ma powody do dumy i satysfakcji. W minioną sobotę członek tego zacnego i cenionego stowarzyszenia, będący również społecznym opiekunem zabytków powiatu wieluńskiego Piotr Pawlak, oficjalne zakończył studia podyplomowe w zakresie problematyki zabytkoznawczej i konserwatorskiej architektury historycznej na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Rezultatem trzy semestrowej edukacji jest praca napisana pod kierownictwem dr D. Jagieło „Linia kolejowa Kalety – Herby – Wieluń – Podzamcze w granicach ziemi wieluńskiej. Powstanie, rozwój i stagnacja. Dzieje, zachowana infrastruktura i problematyka konserwatorska”.

Uczelnia ta nie bez podwód uważa jest za najlepszą uczelnie wyższą, która kształci w zakresie ochrony i opieki nad zabytkami, a samo ukończenie studia podyplomowe z racji bardzo bogatego programu nauki, cenione jest w środowiskach konserwatorskich, architektów oraz innych osób związanych z dziedzictwem materialnym. Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu, który ma rangę ośrodka badawczego, w rankingu uniwersytetów zajmuje miejsce w pierwszej dziesiątce najlepszych uczelni wyższych. Wydział Sztuk Pięknych to jedno z najważniejszych miejsc na edukacyjnej mapie Polski, gdzie kształcą się przyszłe osoby odpowiedzialne za zachowanie naszego dziedzictwa materialnego kraju. Nie dziwi więc fakt, z prestiżu z tytułu ukończenia tej uczelni. Same studia podyplomowe są owocem długoletniej pracy badawczej toruńskich naukowców z Katedry Konserwacji Zabytków, którzy za cel powstawiali sobie odpowiednie wyedukowanie swoich następców. Studia przewidziane są dla osób zajmujących się konserwacją i restauracją zabytków architektury w szczególności badaniem, projektowaniem, wykonawstwem i nadzorowaniem prac budowlano-konserwatorskich, a także zarządzaniem dziedzictwem architektonicznym i jego popularyzacją. Program studiów obejmuje kompleksowe zagadnienia zabytkoznawcze: historyczne, teoretyczne i organizacyjno-prawne aspekty ochrony zabytków, problematykę zabytkoznawczą architektury, historyczne techniki budowlane i ich problematykę konserwatorską, podstawy inwentaryzacji, badań i dokumentacji, podstawy opieki i profilaktyki konserwatorskiej nad detalami architektonicznymi i zabytkami ruchomymi oraz metody konserwacji i restauracji zabytków architektury. Tak bogaty program studiów zapewnia ich absolwentom uzyskanie kompleksowej, niezbędnej wiedzy, z różnych dziedzin związanych z zabytkami. Studia zapewniają możliwość uzyskania nowoczesnego wykształcenia. W trakcie nauki słuchacze brali udział w licznych wykładach, panelach i debatach, które prowadzili specjaliści z całego kraju. W trakcie nauki poznali wybitne osoby specjalizujące się z zakresu ochrony zabytków, co stało się polem dyskusji, wymiany praktyk oraz spojrzenia na rożne poglądy. Zaprocentuje to nawiązaniem współpracy zawodowej i dalszym udziałem w życiu publicznym z zakresu zabytkoznawstwa, które w naszym kraju stanowi niestety wąskie grono i brakuje odpowiednich specjalistów.     

- Studia te w znaczny sposób podniosą możliwość działania wieluńskiego stowarzyszenia poprzez merytoryczne przygotowanie i późniejszą społeczną pomoc wszystkim zainteresowanym osobom, co wpłynie pozytywnie na stan lokalnych zabytków i edukacje społeczeństwa w zakresie ochrony zabytków i opieki nad nimi – przekonuje Piotr Pawlak.

Zadaniem Wieluńskiego Towarzystwa Naukowego jest m. in. : rozwijanie wieluńskiego ośrodka naukowego dla różnych gałęzi wiedzy, dążenie do podnoszenia i wzbogacania kultury regionu wieluńskiego. Działalność naukowo-badawcza jest ukierunkowana na dokumentowaniu dziejów społeczno-gospodarczych i politycznych Wielunia i ziemi wieluńskiej.

- Regularnie organizujemy sesje naukowe związane z ważnymi rocznicowymi i wydarzeniami w dziejach regionu. Wydajemy periodyki naukowe, w tym regularnie od 19 lat Rocznik Wieluński. Do innych tytułów z ponad 50 publikacji powstających dzięki pracy stowarzyszenia należą m. in. Wieluński Słownik Biograficzny, Blisko i Daleko czy monografie gmin powiatu wieluńskiego – przypomina Piotr Pawlak.

WTN dba o dziedzictwo naszego regionu. Obecnie wspólnie z lokalnymi samorządami prowadzi akcje oznakowania cmentarzy ewangeliach i schronów bojowych z czasów II Wojny Światowej. Kolejną inicjatywą prowadzoną są próby zorganizowania prac archeologicznych na ziemi wieluńskiej, w celu zbadania miejsc mogących skrywać wiele ciekawych i ważnych artefaktów. Towarzystwo otwiera się również na młodzież, organizując różne inicjatywy skierowane do nich. Dotychczasowe działania towarzystwa pokazują potrzebę dalszego funkcjonowania WTN i w ramach jego społecznego opiekuna zabytków.

Oto kilka, z wielu przykładów, podejmowanych inicjatyw przez społecznego opiekuna zabytków w ramach działania WTN : zorganizowanie i przeprowadzenie prac porządkowych z uczniami Gimnazjum w Ostrówku na cmentarzu ewangelickim w Ostrówku połączone z wykładem prezesa naszego towarzystwa na temat ewangelików powiatu wieluńskiego; współpraca z Klubem Pasjonatów Historii Mokrsko (w jej ramach podjęto m. in. : próbę uratowania młyna i maszyny parowej w Brzezinach; konsultacja w sprawie zabezpieczenia żaren młyńskich z wiatraka w Mokrsku); współpraca z stowarzyszeniem Tacy Sami w sprawie zakupu pałacu w Rudzie i utworzenia w nim domu seniora, ustawienia przy drodze krajowej nr 45 znaku drogowego E9 informującego o pałacu w Kamionce i zabezpieczenie ruin dworku arcybiskupiego położonego w miejscowości Parcela Kamionka.; zorganizowanie Powiatowego Konkursu Wiedzy o Zabytkach Powiatu Wieluńskiego.

W tym czasie wydano kilkanaście artykułów na temat zabytków, Policji Państwowej i stanu bezpieczeństwa.  Publikowane są one w naszych wydawnictwach oraz w Na Sieradzkich Szlakach, Roczniku Oleskim, Roczniku Kepińskim i innych cennych wydawnictwach  np : „ Zarys dziejów dworku i majątku Kobylańskich w Pątnowie”, „Przyczynek do historii ewangelików w powiecie wieluńskim. Cmentarze ewangelickie i stan ich zachowania”, „Tam gdzie mielono ziarno wiatrem. Zachowane wiatraki w powiecie wieluńskim”, „Zapomniane dwory. Rezydencje dworskie powiatu wieluńskiego wymagające natychmiastowych prac konserwatorskich lub będące już w stanie ruiny”,  „Spichlerz w Skomlinie. Zarys prac konserwatorskich”, „Stacje i przystanki Wieluńskiej Kolej Wąskotorowej”, „Gorzelnie ziemi wieluńskiej”„Służba oraz zadania i obowiązki policjantów Policji Państwowej pracujących na posterunku w Wieluniu w latach 1919-1939”, „Wybrane przypadki śmierci nienaturalnej (gwałtownej) na terenie działania Posterunku Policji Państwowej w Wieluniu w latach 1918-1939”, „Policja Powiatu Wieluńskiego w latach 1918-1919”.